تاج به سر ویروس و حالا نشور،کی بشور

احسان پیربرناش طناز و روزنامهنویس جوان در صفحه تلگرامیاش همان اوایل ورود تاج به سر ویروس یک متنی گذاشتهبود که چند خطش را میآورم:"قبول کنید ورود این بیماری بدون لطف هم نبوده؛ مثلا من خودم آدم میشناسم که فقط دم سال تحویل دست و صورتشو میشست، اما الان از ترس کرونا روزی دو سه دفعه خودش رو می شوره و ما تازه فهمیدیم این بنده خدا اصلا برنزه نیست، همهاش آلودگی بوده و به چشم برادری پسر سفید و تپلی هم هست اتفاقا."

خدا را صد هزار مرتبه شکر، بعد از کلی گمانهزنی بالاترین احتمال انتقال تاج به سر ویروس از طریق مخاط و ترشحات فرد بیمار اعلام شد و این یعنی این ویروس به دلیل وزن سنگینش در هوا پرواز نمیکند. که اگر اینطور بود خدا میداند چقدر میبایست خودمان را محافظت میکردیم تا این ویروس خطرناک در اثر سفر روی هوا به طور نامرئی وارد بدنمان نشود. اعلام شد، تاج به سر ویروس یا در اثر عدسه و سرفه و یا در اثر لمس سطوحی که قبلا با عدسه و سرفه آلوده شدهاست، به روی دست افراد و بعد با دست به دهان و چشم و بینی میرسد و خدای نکرده در بدن افراد رخنه میکند. پس اصحاب طب و سرداران حفظ سلامتی اعلام کردند که بهترین راه مراقبت از خودمان شستن 30-20 ثانیهای دستها با آب و صابون است. چه دردسرتان بدهم تا رییس جمهور و نخست وزیر به آبریزگاه خانهشان رفتند و از مراحل درست دست شستن فیلم گرفتند و پخش عمومی شد تا مردم را به شستن دستها ترغیب کنند. اما در این میانه همیشه گفتهاند" نکرده رو نبر به کار"، این دوستان وزارت بهداشت و بهداشت جهانی گفتند دستتان را بشویید، خوب هم بشویید. اما به یک عده که خودشان وسواس سر خود بودند مجوز دادهشد تا دست به خودزنی و خودتخریبی بزنند. دوستمان رفته وایتکس برداشته دستش را شسته حتی دیده شد وایتکس و جوهر نمک را مخلوط کرده، مایع دستشویی اتمی درست کردهاست. دستهای پوستپوست شده و خونچکان، کارتهای بانکی و شناسایی که از بس ساییده شده اند رنگ و نوشتههایشان پاک شده، ریههای آسیب دیده و گلوهای خراش برداشته از کثرت مواد شوینده شیمیایی قوی و لباسهای لک شده از مایعهای سفیدکننده روی سطوح. چه کنم که هر چه میکشیم از این جو است، پدرتان خوب مادرتان خوب، گفتند روزی دو سه بار دستهایتان را با آب و صابون بشویید نه بیشتر. مگر هر کاری را باید شورش را درآوریم تا خیالمان راحت شود. نه به جان بزرگوارتان نه.

باید روزهای زیادی از عمرتان را کف خیابانها، پشت ترافیکها، در صف اتوبوس و مترو و هزار صف دیگر گذراندهباشید که اثر پاکی که کرونا در کشور داشته را مثل من با گوشت و پوست و استخوانتان درک کنید. همان یک ماه اول که از اعلام رسمی تاج به سر ویروس گذشت اصلا شهر رنگ و رویش باز شد، همه جا بوی محلول ضدعفونی میداد، انگار دوباره شب عید شده و خانه تکانیها شروع شده بود. دیگر از شیرابههای بدبوی فست فودیها و رستورانها در جوی آب خبری نبود. دیگر از پسماندههای میوه فروشیها و قصابیها کنار پیادهرو در سطلهایی که هر کدامشان از آلودگی میتوانستند دور از جانتان یک شهر را آلوده کنند هم خبری نبود.

یک عادتی دارم و آن اینست که اگر قوطی نوشابه و شیرکاکائو،پاکت خالی کیک و سیگار روی شمشادهای کنار کوچه و خیابان ببینم، برمی دارم و در اولین سطل زباله میاندازم. یک طوری انگار افتادهاست روی لباس و شانه خودم، القصه مدتهاست خدا را شکر هیچ زبالهای از این دست ندیدهام که البته همیشه مکرر میدیدم. این نشان میدهد مردم ما جز در شستن دستها در بیمبالاتیهای بهداشتی دیگرشان هم تجدید نظر کردهاند. شهر تهران مخصوصا، شبیه روزهای تعطیل عید شدهبود. آلودگی آنقدر در هوا و زمین کم شدهبود که ما درخت دوستانِ محتاجِ چند قلوپ اکسیژن با عرض شرمندگی از حضور تاج به سر ویروس کمی هم خوشحال شدیم.

http://zanjannews.com/%d8%aa%d8%a7%d8%ac-%d8%a8%d9%87%e2%80%8c%d8%b3%d8%b1-%d9%88%db%8c%d8%b1%d9%88%d8%b3-%d9%88-%d8%ad%d8%a7%d9%84%d8%a7-%d9%86%d8%b4%d9%88%d8%b1%d8%8c-%da%a9%db%8c-%d8%a8%d8%b4%d9%88%d8%b1/

#مردم_نو_زنجان

#جنگ_جهانی_دوم

#زهره_عواطفی_حافظ

ریاضیات - هفته نامه کرگدن - شماره 63- مهر 96...